استان گیلان

استان گیلان با قرار گرفتن در میان رشته کوه‌های البرز، کوه‌های تالش و  دریای کاسپین (دریای خزر) سرزمینی را به وجود آورده که در هر سوی آن رودخانه‌ای از کوه سرازیر می‌شود و سبزی جنگل‌ها چشم را خیره می‌کند.

تاریخچه

یافته‌های باستان‌‌شناسان حاکی از این است که در گیلان تمدن‌هایی سه هزار ساله همچون مارلیک و اَملَش وجود داشته‌اند.

در لغت‌نامه‌ی دهخدا در مدخل گیلان آمده است که گیلان ترکیبی از «گیل» و «آن» است؛ «آن» پسوند مکان است. پس گیلان یعنی سرزمین مردم گیل -گیل‌ها قومی از مردم ایران هستند که با گویش گیلکی حرف می‌زنند.

گیلان در اواخر دوره‌ی قاجار به دروازه‌ی اروپا شهرت داشت. استان گیلان دوازدهمین استان پرجمعیت کشور است و به دلیل آب‌وهوای معتدل و خاک حاصلخیز، تراکم جمعیت در آن بالاست و جایگاه سوم را از این نظر در میان استان‌های کشور داراست.

جغرافیا

استان گیلان از شمال با دریای خزر و کشور آذربایجان و از جنوب با استان‌های زنجان و قزوین و از شرق با استان مازندارن هم‌مرز است.

آب و هوا

آب و هوای این استان معتدل مرطوب است. کوهستان‌های تالش و رشته‌کوه‌های البرز مانع از عبور رطوبت دریا به سوی مازندران می‌شوند و در بیشتر ماه‌های سال میزان رطوبت در این استان بالاست.رطوبت زیاد باعث تعدیل آب و هوا میشود .یخبندان شدید یا روزهای گرم به ندرت در این منطقه اتفاق می افتد. البته گاهی افزایش رطوبت در تابستان باعث میشود ماههای متمادی شاهد روزهای شرجی در این استان باشیم .

ظرفیت های گردشگری استان گیلان

استان گیلان به دلیل برخورداری از طبیعت غنی و میراث فرهنگی و تاریخی از قطب‌های گردشگری ایران به شمار می‌رود که سالانه بیش از ۵ میلیون گردشگر را از سراسر کشور جذب خود می‌کند. طبیعت استان گیلان جزو بکرترین نواحی ایران است که خود جهت تورسیم و گردشگری سهم عمده ای از گردشگری ایران را دربر دارد.طول سواحل دریا، در استان گیلان به ۲۲ کیلومتر می‌رسد. در این مسیر شهرهای آستارا، بندر انزلی و کیانشهر، مستقیماً در کنار دریا قرار دارند.یکی از مشخصات و امتیازات سواحل گیلان، ماسه ای بودن بخش عمده آن و نزدیکی به جنگل، می‌باشد.

ظرفیت های کشاورزی استان گیلان

استان گیلان بدلیل مجاورت با دریای کاسپین، بهره گیری از باران فراوان، رطوبت کافی، رودخانه‌های فراوان و خاکهای آبرفتی یکی از قطبهای کشاورزی و حاصلخیز کشور بوده و در تولید محصولات کشاورزی و تأمین نیازهای غذایی نقش اساسی دارد. در این استان ۴۷درصد جمعیت شاغل استان در بخش کشاورزی است که ۲۲درصد بالاتر از میانگین کشور می‌باشد. از کل مساحت استان حدود ۳۰درصد را اراضی کشاورزی، ۱۸/۳ درصد را مرتع و ۴۰درصد را جنگل تشکیل می‌دهد. این استان یکی از قطبهای مهم کشاورزی کشور است واز محصولات عمده زراعی استان می توان به برنج با سطح زیر کشت ۷۶/۸ درصد، حبوبات با سطح ۶/۸ درصد، گندم و جو با سطح ۸/۶ درصد، نباتات علوفه ای با سطحی حدود ۵درصد، سبزی و صیفی با سطح۴/۸درصد و دانه‌های روغنی سطحی حدود۱/۱ درصد نام برد.

۳۱۰ هزار هکتار از اراضی کشاورزی استان (معادل ۷۵/۶درصد) با تولیدی بالغ بر ۱/۵ میلیون تن (معادل ۶۵درصد کل میزان تولید محصولات کشاورزی) هر ساله زیر کشت محصولات مختلف زراعی قرار می‌گیرد. از محصولات عمده باغی استان می توان به چای با سطح زیر کشت ۲۹۶۰۰ هکتار، زیتون با سطح ۶۶۷۶ هکتار، کیوی با سطح ۳۲۸۷ هکتار، توت نوغان با سطح ۱۰۹۸۴ هکتار و مرکبات (پرتقال، نارنگی، لیموترش و شیرین، نارنج و…) با سطح ۱۰۵۵۹۴ هکتار نام برد.

در این میان برنج با زیر کشت ۲۳۸۰۴۰ هکتار و میزان تولید۱/۱ میلیون تن (برابر ۷۲/۸ درصد کل تولید محصولات زراعی) رتبه اول را در استان از نظر سطح زیر کشت و میزان تولید به خود اختصاص داده است. همچنین از کل اراضی کشاورزی استان ۶۳/۵% آبی و ۳۶/۵% دیم می باشد. این استان در سطح کشور با دارا بودن رتبه دوم از نظر میزان تولید حائز جایگاه ویژه ای می باشد.